ساختار سیاسی آلمان

ساختار سیاسی در آلمان بر خلاف سیستم سیاسی در آمریکا و انگلیس که اساسا قرن ها در شکل فعلی خود وجود داشته، ساختار جدیدی از سال 1949 شروع شده است. در سال 1990، جمهوری دموکراتیک سابق آلمان (آلمان شرقی) به جمهوری فدرال پیوست و شهروندان آمریکایی، انگلیسی و فرانسوی ها در مناطق اشغال شد و آلمان غربی در هم ادغام شدند. قانون اساسی (Grundgesetz) در سال 1949 به طور عمده قدرت را بین دولت مرکزی و ایالات توزیع کرد که شامل دو اصلی قانونی می باشد که عبارتند از:

•        قانون اساسی 1949 ویژگی اصلی قانون اساسی آلمان 1871 را شامل می شود، که منطقه پروس (کشور لیتوانی امروزی) را با دیگر کشورهای آلمانی اروپا (به جز اتریش) گرد هم آورد.

•        قانون اساسی 1919 که شامل تقسیم قدرت بین دولت مرکزی و ایالت های محلی بود؛ یعنی اختلال در اقتدار بین سطوح مختلف دولت

سرزندگی سیستم دموکراتیک کشور آلمان و کیفیت رهبری سیاسی آن، صدر اعظمی چون کنراد آدناوئر (1949-1963)، یلی برانت (1969-1974)، هلموت اشمیت (1974-1982)، هلموت کوهل (1982-1998) و اکنون آنگلا مرکل بسیار چشمگیر بوده است. این مقاله با تکیه بر دانش مهاجرتی تیم ترجمه موسسه حقوقی سفیران سروش سعادت نگارش شده است.


ساختار اجرایی سیاسی در آلمان

رئیس دولت یا رئیس جمهور عمدتا برای دوره 5 ساله انتخاب می گردد و رئیس دولت صدراعظم (معادل نخست وزیر انگلیس) است. صدراعظم کنونی آنگلا مرکل از اتحادیه دموکراتیک مسیحی (CDU) میباشد که برای چهارمین دوره متوالی در سپتامبر 2017 انتخاب شد. مرکل در سال 2005 به ریاست جمهوری رسید، وی تاکنون 13 سال است که به عنوان صدراعظم فعالیت می کند؛ با این حال، پیروعملکرد ضعیف حزب وی در انتخابات فدرال و ایالتی، وی اعلام کرده که در انتخابات فدرال بعدی در سال 2021 به عنوان صدر اعظم کناره گیری خواهد کرد.

هر چهار سال، پس از انتخابات ملی و تشکیل اعضای جدید منتخب بوندستاگ، صدراعظم به پیشنهاد رئیس جمهور توسط اکثریت اعضای بوندستاگ انتخاب می شود. این رأی یکی از معدود مواردی است که اکثریت اعضای منتخب بوندستاگ باید به آن دست یابند. در باب صدراعظم بایستی به این نکته اشاره نمود که با یک رای گیری ساده نمی توان این سمت را برکنار کرد. از سال 1949، تنها دو رأی سازنده در سال های 1972 و 1982 صورت گرفته و تنها یک مورد در سال 1982 موفقیت آمیز بوده است. این نوع خاص از عدم اعتماد به نفس در (غرب) آلمان اختراع شد، اما امروزه در سایر کشورها مانند بلژیک، اسپانیا، مجارستان، اسلوونی و لسوتو نیز مورد استفاده قرار می گیرد.


مجلس عالی در ساختار سیاسی آلمان

مجلس عالی در سیستم سیاسی کشور آلمان BUNDESRAT (بوندسرات) می باشد. در نگاه اول ، ترکیب بوندسرات مشابه سایر خانه های فوقانی در ایالت های فدرال مانند کنگره ایالات متحده است زیرا بوندستاگ سیستمیست که تمام ایالت های منطقه ای را نمایندگی می کند؛ با این حال، دو تفاوت اساسی در سیستم آلمان وجود دارد:

1-    اعضای کابینه ایالتی تعیین کننده هستند. به طور معمول، یک هیئت دولتی به ریاست رئیس دولت در آن سرزمین که در آلمان به عنوان وزیر-رئیس جمهور شناخته می شود، هدایت می شود.

2-    تعداد نمایندگان هر ایالت با هم فرق می کنند زیرا جمعیت ایالت مربوط عامل اصلی توزیع آرا در هر منطقه خاص است.

این روش غیرمعمول ترکیب، مجموعاً 69 رأی را در مجلس فراهم می کند. کابینه دولت پس از آن ممكن است به همان میزان نمایندگانی را انتخاب كند كه دارای آرا کشوری باشند، اما هیچ تعهدی برای انجام این كار ندارد؛ این امر می تواند هیئت دولت را حتی به یک نماینده منفرد محدود کند. تعداد اعضا یا نمایندگان یک سرزمین خاص از نظر رسمی اهمیتی ندارد، زیرا برخلاف بسیاری از نهادهای قانونی دیگر، نمایندگان به مجلس از هر کشور موظفند آرای دولت را به عنوان یک بلوک گذارند. پارلمان مرکزی فدرال آلمان بیش از 600 عضو دارد که حتی با یک انتصاب کامل نماینده از 69، مجلس بسیار کوچکتر است.


ساختار احزاب سیاسی کشور آلمان

همانند انگلیس یا فرانسه، دولت هر روز توسط یک کابینه انجام می شود و اعضای آن بطور رسمی توسط رئیس جمهور منصوب، اما در عمل توسط صدراعظم انتخاب می شوند. از آنجایی که کشور آلمان برای انتخاب مجلس نماینده خود دارای سیستم نمایندگی متناسب است، هیچ یک از حزب ها اکثریت مطلق کرسی ها را کسب نمی کنند و بنابراین همه دولت های آلمان ائتلاف هستند. پس از انتخابات فدرال در سال 2013، تشکیل دولت جدید تقریباً 3 ماه طول کشید. به طور غیرمعمول این ائتلاف دو حزب اصلی یعنی دموکرات های مسیحی (CDU) و سوسیال دموکرات ها (SPD) بود. پس از انتخابات فدرال سپتامبر 2017، سوسیال دموکرات ها در ابتدا اصرار داشتند که آنها در یک دولت خدمت نخواهند کرد؛ بنابراین CDU و CSU برای تأمین اکثریت در مجلس، برای تشکیل ائتلاف با دیگر احزاب کوچک تر پیوند زد.

کشور آلمان همانند بسیاری ازکشورها از جمله انگلستان، فرانسه و آمریکا دارای دو گروه بزرگ حزب است که یکی به مرکزیت راست و دیگری به مرکزیت چپ. حزب سوسیال دموکرات (SPD) و حزب دموکرات مسیحی (CDU) در در پنج دهه گذشته روی کار هستند. این احزاب در تمام ایالت ها فعالیت می کنند. ناگفته نماند که اتحادیه اجتماعی مسیحی بیش تر بین رای دهندگان روستایی، افراد مسن، افراد محافظ کار و مسیحی محبوب هستند.

به طور غیرمعمول احزاب سیاسی در آلمان بودجه عمومی قابل توجهی دریافت می کنند و هزینه های تبلیغات انتخاباتی بطور قابل توجهی از کیف پول عمومی تأمین می شود. حزب مرکز چپ، حزب سوسیال دموکرات است که قدیمی ترین حزب در آلمان می باشد. در آخرین انتخابات فدرال، تنها 153 صندلی به دست آورد که از سال 1949 فقیرترین نتیجه برای این حزب بود. به دنبال عملکرد بد خاص در انتخابات پارلمان اروپا در ماه مه 2019، رهبر استعفا داد و 1 الی 3 نفر از سیاستمداران ارشد، سمت فرماندهی را بر عهده گرفتند.


قوه قضائیه در آلمان

دادگاه عالی کشور آلمان به عنوان دادگاه قانون اساسی فدرال خوانده می شود و اساساً نقش آن به عنوان نگهبان قانون اساسی است. در مجموع به میزان شانزده قاضی بین دو هیئت مدیره به نام سنا وجود دارد که هر یک از این دفترها برای مدت 12 سال غیر قابل تجدید است. نیمی از داوران توسط پارلمان مرکزی آلمان و نیمی توسط مجلس عالی و در هر دو مورد با اکثریت دو سوم انتخاب می شوند. پس از انتصاب، قاضی فقط توسط خود دادگاه قابل عزل است.


ایالت ها در آلمان

امروزه و به دنبال اتحاد مجدد آلمان 16 ایالت در آلمان تحت عنوان سیستم سیاسی وجود دارد. شهرهای برلین و هامبورگ به خودی خود ایالت هایی هستند که تحت عنوان ایالت های شهری شناخته می شوند. این در حالی است که برمن از دو ناحیه شهری تشکیل شده؛ 13 ایالت دیگر تحت عنوان ایالت های منطقه ای شناخته می شوند. قانون اساسی اختیارات قابل توجهی را به 16 ایالت اعطا می کند و یک سیستم محکم در دادگاه های ایالتی دارد. سیاست در سطح ایالت اغلب پیامدهای سیاسی فدرال را در پی دارد. پیروزی مخالفان در انتخابات پارلمان های ایالتی، که در طول دوره 4 ساله دولت فدرال اتفاق می افتد، می تواند دولت فدرال را تضعیف کند.

کشور آلمان نیز همانند سایر کشورهای جهان قوانین مختص به خود را نیز دارد. ساختار سیاسی در آلمان نیز از سایر موضوعات فراگیری می باشد که اشخاص متقاضی می بایست در خصوص زندگی و مهاجرت به آلمان مورد توجه قرار دهند. موسسه حقوقی سفیران سروش سعادت با بکارگیری تیم وکلا و کارشناسان مفتخر به راهنمایی شما در این باب نیز می باشد.